» تغيير برای برابری ـ گزارش: گلناز ملك ـ عكس: راحله عسگریزاده ـ 16 دی 1385
روز هشتم دی ماه ۱۳۸۵ کارگاه آموزشی کمپین یک میلیون امضاء با حضور ۳۰ تن از فعالین کرمانشاه و به دعوت سازمان غیردولتی “ژیار” در این شهر برگزار شد.
کارگاه با سخنان منصوره شجاعی دربارهی جنبش زنان و تاریخچهی آن در ایران آغاز شد. به گفتهی وی اولین جرقههای جنبش زنان (بر مبنای تعاریف جامعه شناختیای که در مورد “جنبش” ارائه میشود) بعد از انقلاب مشروطه و تدوین قانون اساسی زده شد.
منصوره شجاعی گفت: زمانی که روشنفکران و انقلابیون آن دوره، قانون اساسی را نوشتند، زنان متوجه شدند که در این قانون در کنار مجانین و سفها قرار گرفتهاند و حقی برای ایشان در نظر گرفته نشده است. نطفهی جنبش زنان در همین هنگام بسته شد و هدف خود را مرتبط کردن قانون اساسی با خواست زنان قرار داد و از همان ابتدا در دو خط موازی شروع به تلاش و فعالیت کرد. یکی برای رسیدن به خواستههای سیاسی و اجتماعی مثل حق رأی، داشتن تشکلها، حضور در محافل اجتماعی و مراجع تصمیمگیری و… و گروه دیگر برای سوادآموزی زنان و رسیدن به مدارج عالی تحصیل به موازات هم تلاش میکردند.
عضو کمپین یک میلیون امضاء، علت خاموش شدن خیزش جنبش نوپای زنان طبقهی متوسط ایران را شرايط دوران ظهور رضاشاه میداند. او در ادامه گفت: خواستهای که از دل مردم برنیامده باشد تبدیل به داستانی فرمایشی میشود کما اینکه دیدیم تمام حقوقی که به زنان اهدا شد، مدتی بعد توسط خود زنان به عنوان نمادهای استبداد بخشیده شد.
شجاعی علت پا نگرفتن مجدد جنبش زنان بعد از برکناری رضا شاه و در دوران محمدرضا پهلوی را، حل شدن زنان در احزاب مردانهای كه توجه به مسائل زنان نداشتند و نيز محدود شدن زنان در حركت از بالا در زمان محمدرضا شاه دانست.
او در ادامه اشارهای به دورهی سکوت جنبش زنان در دههی ۶۰ و تا اواخر دههی ۷۰ به علت جنگ و شریط سیاسی، اقتصادی و… حاکم بر جامعه کرد و شروع پا گرفتن مجدد جنبش را و حرکتهای مستقل زنان را همزمان با تشکیل گروههای دولتی زنان را از کنفرانس پکن سال ۱۹۹۴ دانست.
شجاعی مراسم ۸ مارس در سال ۷۸ در شهر کتاب را نقطهی عطفی دانست که در آن روز جنبش واقعی و مستقل زنان فعالیت علنی خود را آغاز کرد و از آن زمان طرح خواستهای حقوقی و علنی در غالب سمینار، تجمع و استفاده از فضاهای عمومی شکل گرفت.
وی در ادامهی سخنانش اذعان کرد: نطفهی کمپین یک میلیون امضاء در ۲۲ خرداد ۸۵ بسته شد و در واقع مولود جنبش زنان از انقلاب مشروطه تا به امروز است.
به علت برف و بوران و بسته بودن راهها نسرین ستوده، از حقوقدانان کمپین نتوانست در کارگاه شرکت کند و شهلا انتصاری ارائهی هر دو مبحث حقوقی و شیوهی کار چهره به چهره را برعهده گرفت.
شهلا انتصاری آموزش چهره به چهره را از مهمترین قسمتهای کمپین برشمرد و گفت: درست است که هدف ما جمع آوری یک میلیون امضاء است ولی مهمتر از آن آموزشی است که صورت میگیرد و آگاهیای است که زنان و مردان برابریخواه به آن دست مییابند .
به گفتهی وی در این پروسه چند اتفاق رخ میدهد: اول اینکه انسانها از دردهای یکدیگر آگاه میشوند و این آگاهی تنها از طریق ارتباط با مردم به دست میآید. دیگر اینکه اعضای کمپین، صدای گروه خاموشان جامعه میشود، یعنی زنانی که به دلیل موقعیت اجتماعی و فرهنگی خود نمیتوانند صدای خود را به گوش دیگران برسانند و در نهایت پاسخی خواهد بود برای کسانی که مخالف اصلاح قوانین هستند و برای تخریب فعالین زنان دائم این موضوع را مطرح میکنند که فعالین، همه از قشر مرفه و بیدرد جامعه هستند و کمپین نشان میدهد که همهی زنان از هر قشر و طبقهای یک درد مشترک دارند و آن هم این است که حقوق یک انسان کامل را ندارند.
در پایان کارگاه نیز شهلا انتصاری به پرسشهای شرکت کنندگان در مورد چگونگی جمع آوری امضاء و تشکیل کمیتهها در کرمانشاه پاسخ داد.
